Een crowdfundcampagne
van Architectuurcentrum
Amsterdam
Museum van Loon
Manuela Klerkx

Museum van Loon

In een serie over Amsterdammers en hun favoriete plek brengt Manuela Klerkx (54), oprichter van Klerx International Art Management, een ode aan Museum Van Loon.

“Een van de eerste keren dat ik in Amsterdam kwam, zat ik nog op de middelbare school. Ik nam de trein meteen verkering, we slenterden al zoenend over de grachten en dronken iets in café De Engelbewaarder, waar veel schrijvers kwamen. Ik vond het reuzespannend.”

“Ik ben geboren bij Nijmegen. Na mijn studie vertrok ik naar België en daarna naar Italië. Pas in 2010 verhuisde ik met mijn dochter naar Amsterdam. De overgang naar Italië veroorzaakte een minder grote cultuurshock dan die van Italië naar Amsterdam. De mentaliteit is hier veel zakelijker. Afspraak is afspraak, er is minder ruimte voor ontspanning. In Italië schijnt vaak de zon en leidt la dolce vita mensen sneller af. Amsterdam heeft, met de altijd aanwezige zeewind, een ideaal werkklimaat.”

Young Collectors Circle
“De galeriewereld in Milaan, waar ik woonde en een galerie had, is wel veel meer gericht op samenwerken met grote galeries in het buitenland. En vanwege de totale afwezigheid van subsidies voor moderne kunst is men er inventiever en commerciëler. Kunst wordt meer en meer online verkocht, dat weten ze in het buitenland allang, maar dat besef moet in Nederland nog wat doordringen. De tijd dat een kunstverzamelaar op zaterdag naar een galerie op de gracht fietste en met een schilderij onder de arm de deur uitging, is voorbij.”

“Gelukkig ontstaan er genoeg leuke, nieuwe initiatieven, van pop-upgaleries tot nieuwe beurzen als Unseen. Zelf ben ik actief voor de Young Collectors Circle, waar jonge mensen die kunst willen kopen, maar niet goed weten waar te beginnen, ‘opgeleid’ worden tot kunstverzamelaars. We ondernemen allerlei activiteiten van studio- tot galeriebezoeken en we bieden kijkjes achter de schermen bij veilinghuizen en fotolabs.”

“Een paar keer per maand nodigen we kunstenaars, galeriehouders, verzamelaars en kunstcritici uit voor salons in het Hoxton Hotel, om te praten over hun vakgebied. Onze leden ontdekken wat ze mooi vinden, hoe je een kunstwerk kunt ophangen en dat je ook zonder dikke portemonnee iets moois kunt kopen.”

Turkish tulips

“Een aanrader voor kunstminnende Amsterdammers is galerie Fons Welters in de Bloemstraat. Fons heeft een bijzonder goed oog voor authentieke kunstenaars die een verschuiving in hun veld teweegbrengen, van beeldhouw tot schilderkunst.”

“Aan Museum Van Loon op de Keizersgracht bewaar ik speciale herinneringen. Ik bezocht het museum voor het eerst in 1996 en werd meteen gegrepen door de schoonheid van het interieur van het grachtenpand. Het is een parel in de stad. Dwalend door de sfeervolle kamers kreeg ik het idee om op deze historische plek een tentoonstelling te organiseren met werk van hedendaagse kunstenaars.”

“Het klikte met Philippa van Loon, de jongste telg van het geslacht Van Loon, en ik kreeg van haar de kans Welom de tentoonstelling Exchanging interiors te organiseren. Tot op heden worden in het museum tentoonstellingen gewijd aan hedendaagse kunst, zoals Turkish tulips, vanaf maart te zien, waarin de banden van de familie Van Loon met het Oosten worden onderzocht. Curator is Gavin Turk, exponent van de Young British Artists, een kunstbeweging uit de jaren tachtig, die werk laat zien van onder meer Damien Hirst, Sir Peter Blake en Fiona Banner.”

Geschiedenis en cultuur

“Toen mijn dochter Romane en ik in Amsterdam kwamen wonen, betrokken we een appartement in de Jordaan, een dorp in de stad. Ik vond het een feestje om in die buurt te wonen, meer de anonimiteit van de stad in te duiken. Nu wonen we in het dynamische Overhoeks en houd ik kantoor in Eye.”

“Mijn dochter van 14 neemt elke dag de pont en fietst dan over de grachten, onder het Rijksmuseum door, naar het Montessori Lyceum Amsterdam. Laatst vertelde ze trots welke wetenschappers, politici, schrijvers en acteurs op haar school hebben gezeten. Er is hier zoveel geschiedenis en cultuur; dat ze hier kan opgroeien beschouw ik als een enorme rijkdom.”

Museum van Loon
Het grachtenpand aan de Keizersgracht 672 is een toonbeeld van de architectuur uit de Gouden Eeuw. In 1672 laat de Vlaamse koopman Jeremias Van Raey twee gelijke woonhuizen bouwen aan de Keizersgracht (672-674), beide naar ontwerp van architect Adriaan Dortsman. De sobere vierkante gevels zijn kenmerkend voor de destijds gangbare Strakke Stijl, een vorm van Hollands classicisme. Rond de entrees zijn de panden versierd en op de balustrade staan beelden van de Romeinse goden Mars, Vulcanus, Ceres en Minerva. Beide gevels zijn nog authentiek, maar achter de gevel van nummer 674 is in 1929 een nieuw pand opgetrokken.

Het interieur van Keizersgracht 672, daterend uit 1752, heeft stijlkamers en een centraal trappenhuis. Bij de restauratie in 1998 is de antieke keuken gereconstrueerd. In de barokke tuin staat een tuinhuis met daarachter het koetshuis. Het tuinhuis heeft een siergevel met beelden van de Romeinse goden Apollo, Silenus en Flora. De eerste huurder van het pand was de schilder Ferdinand Bol. In 1884 koopt de familie Van Loon, mede-oprichters van de Verenigde Oost-Indische Compagnie, het pand. Het blijft in bezit van de familie tot de restauratie in 1973, waarna het dienst gaat doen als Museum Van Loon.

Dit verhaal verscheen in de rubriek 'I Love Amsterdam' in Het Parool van 21 januari 2017. Tekst: Sara Luijters, beeld: Marijke Stroucken. 

Deel dit verhaal op Facebook
Lees uw verhaal en die van andere Amsterdammers