Een crowdfundcampagne
van Architectuurcentrum
Amsterdam
Kip preekt vrijheid op de Noordermarkt
Linda Maters

Kip preekt vrijheid op de Noordermarkt

KIP op de Noordermarkt

Er was eens een kip, die dacht: Krijg de pip, ik ga binnenkort fijn op m'n eige. Ik maak me heel mooi en stap uit mijn kooi. De haan kan de zenuwe krijge.

Op de markt, op een dag dat niemand het zag, dook ze snel weg tussen de benen. Ze hoorde gevloek, sloeg haaks om de hoek, was rap uit het zicht verdwenen.

Ze zag een groot plein was toch wel erg klein, ging zacht in een hoek zitten huilen. Een kerk zag het aan en bood haar spontaan een plekje om lekker te schuilen.

Ze bouwde een nest. De rust deed de rest, ze durfde wel weer uit de voeten. Ze dacht: Nu of nooit, ooit was ik gekooid, nu ga ik het leven begroeten.

Het plein was haast leeg. Een ijskoude veeg had de mensen hun huis in gedreven. Wel zag ze al gauw dat één oude vrouw de duiven hun voer stond te geven.

Dus kwam ze bedaard maar wel onvervaard langszij om een graantje te pikken. Ze gaf zich nu bloot, heel wit en heel groot naast de duiven, die in moesten schikken.

Ze heerste met zwier, geen laagvliegend dier dat haar nu nog kon maken of breken. Zo gaven de kou en één oude vrouw haar de kans om de vrijheid te preken.

De lente brak door en de vorst verloor van het leven, dat zachtjes ontwaakte. Het vrouwtje verdween toen de zon verscheen en de muggen hun opwachting maakten.

De kip stapte rond op zoek naar de grond waar de lekkerste wormen in zitten. Ze zag tuintjes alom voor de gevels rondom dus begon ze die woest om te spitten.

De buurt was heel blij, het wieden voorbij, want het onkruid was pijlsnel verdwenen. De kip werd gezien en rond bovendien, om haar kin was een vetrol verschenen.

Toen kwam er een dag dat niemand haar zag, dus vroegen de buren elkaar: Hoe vind je zoiets? Wij weten van niets! Men vond haar absentie heel raar.

Nu zijn we haar kwijt. Voorbij gaat de tijd, maar van kipje geen spoor te bekennen. Waar zou ze nu zijn? En heeft ze het fijn? Is er iemand om haar te verwennen?

Of is ze gefopt, in de soeppan gestopt, voor haar moed voorgoed moeten boeten? We weten het niet. Maar als u haar ziet, doe haar dan vooral heel veel groeten.

Deel dit verhaal op Facebook
Lees uw verhaal en die van andere Amsterdammers